9.2.07

Immortal me(moment)ries


Dokusunu çok sevdiğim bir resim..bizi oluşturan sonsuz enerji zerreciklerinin yüzeye vurduğu bir iz...kimliklerimizin ve detaylarımızın birbiri içine geçtiği ve önemini yitirtiği bir an...puslu bir bütünleşmenin iki dostun bakışında birleştiği sonsuzluk...

Ofiste ders hazırlarken ansızın açtığım çekmecenin içindeki defter..ve üzerine karalanmış iki dostun paylaştığı bir an...

Çalkantılı ve soğuk bir kış gecesinin ardından bakışlarımızı donduran bir sabahta uyandık. Issız, sessiz, kimsesiz. Bize ilk sunulan birbirinden farklı yemekleri miğdemize olabildiğince kısa zamanda indirdik. Mevsimlerin bu kadar hızlı ve keskin değişebileceğini ilk kez hissettik. Çöl sıcakları içinde, bir sırt dolusu ağırlıkla kaynar toprağa ayak bastık...4 Temmuz 2004 Fethiye Otogarı...

Hayatın içine kapıların ne zaman ve nasıl bir şekilde aralanacağı belli olmuyor hiç..işte bu yüzden seviyorum hayatı...

Can dostum Bilgen'e...

Hiç yorum yok: