29.6.08

Coelho'dan


Kimi zaman üstesinden gelemediğimiz bir hüzne gömüldüğümüz izlenimine kaptırırız kendimizi. Yaşadığımız anın büyülü anının geçip gittiğinin, buna karşın hiçbirşey yapmadığımızın farkına varırırız. Oysa yaşam büyüsünü ve güzelliğini kendi içinde gizlemektedir. İçimizde yaşamayı sürdüren çocuğa kulak vermeliyiz. O çocuk büyülü anın hangi an olduğunu bilir. Onun gözyaşlarını kolayca bastırabiliriz ama sesini boğamayız. O çocuk varlığını hep sürdürür. O küçücük çocuklara ne mutludur ki gökyüzü krallığı onlarındır.

Yeniden doğmayı bilmezsek, yaşama, çocuk gözlerimizin saflığıyla ve heyecanıyla yeninden bakmayı başaramazsak, yaşamımızın bir anlamı kalmaz.

Canımıza türlü biçimlerde kıyabiliriz. Bedenlerini öldürmek isteyenler, Tanrı'nın yasasını çiğnerler. Ruhlarını öldürmek isteyenler de aynı şeyi yaparlar, onların işledikleri günahı insanlar açık seçik göremese de.

Yüreğimizde hala yaşayan çocuğun söylediklerine kulak verelim. Onun varlığından utanç duymayalım. Yapayalnız bıraktığımız ve onu neredeyse hiç dinlemediğimiz için korkuya kapılmasına izin vermeyelim.

Varlığımızın dizginlerini biraz olsun onun eline verelim. O çocuk her günün bir sonraki günden farklı olduğunu bilir.

Yeniden sevildiğini hissettirecek biçimde davranalım ona. Onu hoşnut edelim-bu, alışık olmadığımız biçimde davranmak anlamına gelse de, başkalarının gözüne saçmalık gibi görünse de.

İnsanların bilgelik taslamasının Tanrı katında delilik olduğunu anımsayalım. Ruhumuzda barınan çocuğa kulak verirsek, gözlerimiz yeninden parlayacaktır. O çocukla temasımızı yitirmezsek, yaşamla yakınlığımızı da yitirmeyiz...


Paulo Coelho, Piedra Irmağının Kıysında Oturdum Ağladım.

28.6.08

From Ashes and Snow...


Ever since my hourse burned down, I see the moon more clearly...

I gazed upon all the edens that had fallen in me...

I saw edens that I had held in my hands, but let go...

I saw promises that I did not keep...

Pains I did not sew...

Wounds I did not heal...

Tears I did not shed...

I saw deaths I did not mourn...

Prayers I did not answer...

Doors I did not open...

Doors I did not close...

Lovers I have keft behind...

And dreams I did not live.

I saw all that was offered to me, that I could not accept...

I saw the letters I wished for, but never received...

I saw all that could have been, but never will be
What matters is not what is written on the page...
What matters is what is written on the heart...

26.6.08

OL,VAR, AK, SEV...

Kendimi yargılamadan OLdum tüm hallerimde
Ağlayan da ben, gülen de
Eve dönüş yolunda VAR oldum özgürce
Seven de ben, sevilen de
Uzanıp bAKtığımda yerden göğe,
Karanlıkta, parlayan da ben, sönen de
Tutkuyla YANan özümün ışığında
Yolunu bulan da ben, kaybeden de,
Daha iyi SEVebilmek için insanlığı
Kıran da ben, kırılan da...

15.6.08

Kapadokya:Güzel Atlar Diyarı










Erciyes'in eteklerinde büyülü bir coğrafya...deniz gibi engin steplerde gizlenmiş eski hikayeler ve gizemli toprakların güzel atlarından sevgiler...




10.6.08

Smile

Smile though your heart is aching
Smile even though its breaking
When there are clouds in the sky, you'll get by
If you smile through your fear and sorrow
Smile and maybe tomorrow
You'll see the sun come shining through for you
Light up your face with gladness
Hide every trace of sadness
Although a tear may be ever so near
That's the time you must keep on trying Smile, what's the use of crying
You'll find that life is still worthwhile
If you just smile
Light up your face with gladness
Hide every trace of sadness
Although a tear may be ever so near
That's the time you must keep on trying Smile, what's the use of crying
You'll find that life is still worthwhile
If you just smile
That's the time you must keep on trying Smile, whats the use of crying
Youll find that life is still worthwhile
Gülmeyi ve gülümsetmeyi seven tüm dostlarıma...