30.7.09

Yıldızlar Nerede Saklanır?

Ne güzel arkadaşlarım var benim...işten onlardan biri, az önce bana beni anlatan ruhdaşımdan...
Yıldızlar Nerede Saklanır?

Ay düşüyor suya bir gölge gibi
ipe diziyorum biberleri, günleri, yağmurlu ikindileri
Sonra kar başlıyor gri bir kentin sokaklarında

eski kumaşlara değiyor ellerim
büyük bir düşün yağmuru çarparken camlara
önümü ilikliyorum bütün yalnızlıkların karşısında

bakıyorum daha çok var güneşin doğmasına
Bir ışık, giderek artan odaların içinde
bir ışık, gölgesini yüzünden alan

Yollar uzayıp giderken kentin karanlığına
Yıldızlar gecede bir fenere saklanır

şimdi...

bugün çok sevdiğim eski bir ruhdaşım bana şunları söyledi: senin çok derin bir ruh kuyun var, bu kuyudan su çekmeyi beceremeyen birisinden çabuk sıkılırsın...
düşündüm...
bazı şeylerden çabuk sıkıldığım, sabırsızlandığım doğru...insanlarla paylaşmak istediğim bazı şeylerin çok derinlerimde yattığı da doğru sanırım...
susayan bir yolcunun yorulduğu ve dinlenip susuzluğunu giderdiği bir kuyu olmak çok güzeldi...
kimisi sadece içime seslendi ve kendi yankısını dinledi...kimisi suyun üzerindeki yansımasını izledi..kimisi kovaya asılıp suyumdan içti...ve yoluna devam etti...
ama şimdi bahçesinde kuyumu barındırmak isteyen biri olsun ister özüm...
ve öyle...

decisions

He was beginning to understand something important: decisions were just the beginning. Whenever someone made a decision, he was in fact, plunging into a powerful river that would carry him off to a place which he had never dreamed when he made that decision.
Paulo Coelho, The Alchemist

26.7.09

Pinhani'den

tesadüfen tanıştık seninle
uzun zamanda alıştık birbirimize
beni benden alırsın istersen ama
yalnızlığım sürer hep derinden
bu yalnızlık içime işlemiş
çıkartamazsın çünkü o senden eski
bu yalnızlık içime işlemiş
çıkartamazsın çünkü o benden biri
çocukken ben oynardım kendimle
yalnızlıkla hayaller peşinde
şimdi senle beraber olsak da 
ben yalnızım, yalnızlık özümde
bu yalnızlık içime işlemiş
çıkartamazsın çünkü o benden biri, o senden biri...

Yalnızlık/Pinhani

25.7.09

...

eve geldim
bloğuma girdim
ve başladım okumaya..taaa en başa, ilk yazdığım yazılara kadar...

ve hatırladım yeniden,
 yanlızlığımdan yeniden doğan,
tek başınayken yaratan,
sessizliğiyle konuşan,
gördükleriyle iz bırakan,
 özüm, ne çok özlemişim seni...
belki de özlemek için uzaklaşmışım kendimden, ve yakınlaşmışım bir başka kendime...
geri dönebilmek için özüme, yeni bir sayfa açmışım yeniden
yaşadıklarımı bir hazine gibi koymuşum bağrıma
ve yola koyulmuşum yeni hazinelere
tortumu atmamda yardımcı olanları
daha iyi anlamış ve görmüşüm...
ilk defa...
bana bu anları yeniden yaşat"an"a
hamdolsun...



24.7.09

buyrun hepsi sizin...

içimden sevgi aktı
tüm kırgınlıklarım çoktan anda kaldı
ama sevgim sonsuza dek ...benli ya da bensiz...bildim ki yerine ulaştı...
gözlerimi kapadığımda, "seni seviyorum" dediğim ne çok yoldaş var..kimisi yakınımda, kimisi uzağımda...ama özellikle biri var ki şu ana damgasını vuran..bana ne çok şey gösterdi...ne güzel bir yoldaş oldu, beni ne çok sevdi ve sözlerimin ardında, onu çok sevdiğimi ve seveceğimi hiç unutmadı...ve öyle...

sevgiyi yaşamak için insan, kırabilmeli kabuklarını
yumurtayı çatlatır gibi, çatlatmalı tortusunu
ama içeriden dışarı
akmalı
her haliyle
ve bırakmalı
kendini özüne...

çatlaklarımdan yeniden doğarken bana eşlik eden, ruhdaşlık eden, beni tetikleyen ve destekleyen, tüm yoldaşlara kalbimi vermek gibisi var mı?

buyrun hepsi sizin....




15.7.09

siyah-beyaz

hayat ilginç bir oyun...
bir insanı keşfetmek ne kadar uzun...
siyah dediğin bir gün bakmışsın beyaz,
sonra yine siyah..sonsuza kadar giden bir döngü...
tüm renkleri içeren siyah ve beyazın oyununda
artık fırça olmak zamanı, tuvale dokunmak, YARATMAK zamanı...

7.7.09

Londra'dan...

Tower Bridge
St.Paul katedraline doğru

Tate Modern






Thames nehri

Grinin yakıştığı bir şehir...güneş kırıntısında güneşlenen insanlar, fıkır fıkır, dans edenlerle, müzik yapanlarla, yaratıcıkla dolu sokaklar, birbirinden çeşitli ve ilginç mimari ve her yerde her zaman var olan yeşil, yeşil, yeşil....