14.10.07

Ankaram


Beytepe


Eryaman Gölü


Doğduğum topraklara yaklaşırken kuşbakışı, içimde garip bir kıpırtı oluşuyor nedeni belirsiz...
Neresi olursa olsun, ona yaşam veren topraklara karşı kopmaz bir bağı oluyor insanın.
Güzel anlarla geçen bir tatil dönüşü, İzmir'den tekrar bakıyorum geçmişe ve Ankara'mı yeniden gömüyorum özlemime.
Uçsuz bucaksız toprak denizi, bazen bir su birikintisi ile buluşuyor, bazense gözküyüzünün enginliğiyle yarışıyor. Ankara'nın dilini belki de sadece onun ruhunu taşıyan insanları konuşuyor...

2 yorum:

nilufer dedi ki...

fulii senin ankarayi anlatimini okuyunca dedimki
"fulim ANda onu yasayAN oluyorsun" sanirim..iste onun icinde zaman mekan degisse de yasayAN ANI (ve anıyı) yaratıyor..
sevgimleeee

funda dedi ki...

evet, 1d belediye baskani var tabi