28.2.08

...

bir kapı aralandı karanlığın içinden
tanımadığım bir kadın davet etti içeri
ardında, parlayan yıldızlar vardı gecenin
ve öylece süzüldüm denizin içinden boşluğa
teredütlerimi bırakacağım anın pratiğini yaparcasına
galaksilerin döngülerine baktım hayranlıkla
kapının eşiğinden geçmeme az kalmıştı
ama henüz hazır değildi zaman
sabırla durdum aralıkta
korkularımı, kuşkularımı ve isyanımı dinledim kendi iç mağaramda
sessizce, hareketsizce, düşüncesizce
bırakmaya yattım kendimi "AN"a

Hiç yorum yok: