12.2.09

duruyorum

bazen sürüklenir insan yaşamın akışında
özündeki sesi duyabilmek için kalmalıdır tek başına...
otobüste oturmuş camdan akanları her sabah izleyen ben,
hayatın ne kadar  farklı yüzleri olduğunu görüp
hiçbirine kapılmadan "an" da duruyorum...

otobüs gidiyor
ben duruyorum
inenler binenlere yer veriyor
ben duruyorum
sokaklar kalabalıklaşıyor
ben duruyorum
düşünceler gelip geçiyor
ben duruyorum
küçük bir kız gülümsüyor
ben duruyorum
içinde olduğum yaşamdan dalga dalga yayılan enerji beni yutuyor 
ben duruyorum
ineceğim durakta bekliyor otobüs
ben duruyorum
yeni yollara akıyoruz hep beraber
ben duruyorum
zaman hızlanıyor
    ben duruyorum...

      duruyorum...

      duruyorum...


 

2 yorum:

tutsak dedi ki...

Hani vapura binen herkes yaşamıştır o duyguyu zaman zaman; vapur yavaşça kalkar ama sanki iskele geriye doğru gitmektedir. Sen de duruyorum zannederken, herşey durup; sen gidiyor olmayasın:)
Sevgiler

Fuliyama dedi ki...

ikisinin de bir diğeriden farkı olmasa gerek:)

sevgiler