1.2.11

Yatmadan...

Bedenimin altında yatan katmansız şeyin dışavurumu,
tasvirsiz bir andan başkası değildi.
Eskisi gibi sözlükleri ard arda sıralamamak, 
tek bir sözcükle herşeyi anlatabilmekti.
Tıpkı "insan" gibi,
yani anda varolan katmansız şeyin dış kabuğu gibi,
Tek bir söz
Tek bir ses
Tek bir renk
bütünü barındırmaya yeterdi.


Hiç yorum yok: