14.11.07

Haya(l)t


Biraz yalnızlık hayal ettim. Ve tüm gün sessizdi ofisim.

Mevsimlerden yazı hayal ettim. Ve güneş renkli mandalinalarla bitti öglen yemeğim.

Bir tutam saygı, bir kaşık ilgi hayal ettim. Ve hem sözlerimin hem de gözlerimin içinde, beni dinleyen 30 huzurlu sessizlikle bitti, akşamki dersim.

Biraz beğenilme hayal ettim. Ve bir kadeh şarabın rehavetinde, gözlerimde kaybolan sıcak bir gülümseyişle gitti, bana toplantıda eşlik edenim.

Biraz sonsuzluk hayal ettim. Ve ılık bir yağmurun altında, bildiğim ama henüz deneyimlemediğim boyutların karıncalanmasında bitti, otobüsü bekleyişim.

Biraz sevmeyi ve dokunmayı hayal ettim. Ve kadife tüylü bir kedinin kafasında defalarca gezinerek gelip gitti üşüyen ellerim.

Biraz felsefi bir dokunuş hayal ettim. Ve çok etkilendiğim bir filmin beni derinlere götüren müziklerinde bitti düşüncelerim.

Bir süre durdum. Kıpırtısız. Yorumsuz. Bensiz.

Gözlerimi karanlığa gömdüm ve içimdeki ışığı yaktım...

...ve gördüm ki, Hayal ve Hayat bir di.



4 yorum:

bilge dedi ki...

bır dost hayal ettim,guzel yazılar yazan,paylasan,kugulu parkda kıtap okuyan,colde denizi hayal eden,karları cagıran,sonbahar yapraklarını topluyan,sanat uzerine saatlerce kafa yoran,festival filmlerinde benimle kuyrukda duran,sessizce yanımda oturan... bir dost hayal ettim..
ve burda cok yakında..

Erdem Ferit Baskaya dedi ki...

Demek bir dost çemberi geceleri olan her sırrın gözlerini kapayışı, demek bir buluşma tüm kalpler. İyi geceler yaşamın içi. İyi geceler anların uğultusunu duyan deniz. İyi geceler ışıkların sardığı kıyı. Bir hayalin dokunduğu duvarlar iyi geceler. Sabaha saklasın seni sevdiğin müzikler.

Fuliyama dedi ki...

Her sözün arkasında bir sır, her dostluğun arkasında, sadece sana açılan bir gizem ve her sessizliğin ardında, sadece senin bildiğin bir ses gizli...işte bunlar insanın kendine has hazinesi..şimdi hikayelerimi toplayıp karışıyorum geceye, bir tek arkamdaki rüzgar şahidim yıldızlarda kayboluşuma...

bilge dedi ki...

agustosda ankaradan izmire gelen
sessiz kumtaneleri..
simdi de sonbaharın kızıl yapragı eski topraklara,eski bilgilere eski dostlara gidiyor,ankaraya..
heycan var havada..
onu cagıran bir lale kalem tasarımın ugruna..
ankaraya gidiyor kızıl yaprak..

ankaralılar izmire
izmirliler ankaraya yolculuk yaparlar
ve iste boyle
hayat surup gider..
ordan oraya
kendi yoluna.