24.4.09

Herşeyin zamanı...

Gün batımında
Hafif bir hüzün esti penceremden içeri.
Pervazdaki çiçeklerin kokusuna karıştı
Yanlızlığımın düşünceleri.
Umursamazca gökkuşağını örmeye devam etti 
Bedenimin yorgun elleri.
Evde bekleyen ben, bir bekleyensiz yaşama doğru
Bir sıra daha ördüm hiç bitmeyen örgümden.
Ve bildim ki,
Herşeyin bir zamanı vardı.
Örmek zamanı, sökmek zamanı,
Yaşam, bu ikisi arasında ki "an" dı...


Doğrulmak zamanı...hemde ölmek...
Bulmak zamanı...hemde kaybetmek..
Öldürmek zamanı...hemde iyileştirmek..
Korumak zamanı...hemde bırakmak..
Sökmek zamanı...hemde dikmek..
Susmak zamanı...hemde konuşmak..
Sevmek zamanı...hemde nefret...
Savaş zamanı...hemde barış...

P. Coelho


1 yorum:

Ali İkizkaya dedi ki...

Uçlar yani ifrat ve tefrit bilinmez ise itidal nasıl bulunacak ki...